Fenicië. Een land in de Oudheid, ten noorden van Palestina.
De Feniciërs waren reizigers. Ze koloniseerden Cyprus, Rhodos...
Kreta. Cyprus, Rhodos en Kreta.
Help me even. Pak die blaadjes.
Rot, zeg. Wat was het?
Muziekaantekeningen. Nu moet ik alles overdoen.
Mr Drago wordt vast hartstikke woest.
Ach, nou ja. Dan sturen ze me maar weer van school.
- Zit je in de tweede? - Tuurlijk.
Ik ken jou. Je zit twee rijen voor me.
Dat Fenicië-gedoe vind ik toch zo saai. Heb jij het af?
Lk heb vanmorgen wat gelezen in de bus. Ben je vaker van school gestuurd?
- Van twee scholen, in één jaar. - Jeetje, waarvoor dan?
Lk ben onhandelbaar. Ben je hier ook nieuw?
Lk ben hier nu een maand. Het is de beste meisjesschool van het land.
- Tja. Kauwgom? - Graag.
Vind je Mr Drago aardig?
- Hij is waardeloos. - Ik haat hem.
Ik ook. En Miss Cooney?
- Die is nog erger dan Mr Drago. - Vind ik ook.
- Ken je hier al veel meisjes? - Niet zoveel. En jij?
- Niet zoveel. - Verdorie.
- Heb jij elastiekjes? - Hoor maar.
- En jij? - Ik heb een metalen beugel.
- Jeetje mina. - Hoe lang heb jij hem al?
- Bijna een jaar. En jij? - Bijna twee.
- Wanneer mag hij eruit? - In juni.
Jeetje, bij mij ook.
Heb je zaterdag iets te doen? Heb je zin om dan iets spannends te doen?
Dan kruipen we in de huid van iemand anders.
We doen niet alsof, we zíjn iemand anders.
Ken je het meertje in Central Park?
Kom daar om tien uur heen, dan zal ik het voordoen.
- Hoe heet je? - Marian Gilbert.
- Valerie Boyd. - Jij gaat altijd zo vroeg naar huis.
Dat is waar ook, ik moet nog naar iemand toe.
- Mag ik 's een vriendin meenemen? - Lemand van die kakschool?
- Nou, merci. - Hoe lang moet de curry nog opstaan?
- Nog vijf minuutjes. - Mam?
Natuurlijk. Ik wil je vrienden graag ontmoeten.
- Bedankt. - Tien minuten is beter.
Misschien kan ze daarna met je mee naar Mrs DePaul.
Je weet best dat ik daar niet heen wil.
- Wie is Mrs DePaul? - Zo'n dom mens met een dansschool.
Het is een erg aardige vrouw
die ondankbare wichten de kans geeft leuke jongens te ontmoeten.
Laatst zag ik een paar van die "leuke jongens" bij de bushalte.
Jongens van de Trinity School. Weet je wat ze deden?
Boeren. Ze deden een wedstrijdje wie het hardst boeren kon laten.
De elite heeft ook zulke goede manieren.
Heb je die Italiaanse schoenen gezien in de krant?
Lk kan zoiets niet dragen.
Ze zijn te puntig.
- De hak is anders wel goed. - En deze dan?
Gil, deze kant op.
- Wat zag je? - Bandieten.
Wat voor bandieten?
- Chinese. - Dat wordt onze dood.
Nou en of, want we zijn knappe, blanke verpleegsters.
- Halen we dat? - Liever dood dan gevangen.
Hier, bewaar dit gif in je mond. Als ze ons aanbranden, bijt er dan op.
- Als ze ons wat? - Aanbranden.
- Doen ze dat dan? - We zijn toch knappe verpleegsters?
M'n laatste gedachten waren voor hem. Gregory Peck.
Te oud. Ik ga even op de uitkijk staan.
Zag je die ogen? Als ik er maar niet over droom.
Mijn flat heeft één voordeel. Je hoeft er niet op de rotsen te zitten.
Ik zou het daar doodsbenauwd hebben, Henry.
We zullen je man eerder tegen het lijf lopen in Central Park
dan in mijn woonkamer.
Nee, iemand kan ons naar binnen zien gaan.
Ik heb nog nooit iets met een andere man gehad. Gun me wat tijd.
Dus we kunnen elkaar alleen ontmoeten op de rotsen in Central Park?
Lieveling, straks gebeurt er iets wat onze vriendschap in gevaar brengt.
Het is net zo mooi, vind je niet?
Waarom houden we het dan niet zo?
Stelletje rotmeiden.
Splitsprong.
- Waar zijn we? - Mijn huis.
We sprongen over een jongen heen zonder hem aan te raken.
- Is dit Marian? - Gil, dit is Emma.
We zijn zo blij dat Valerie nu een vriendinnetje heeft.
- En ik ben blij met haar. - Ze is veel te vaak alleen.
Of tussen volwassenen, nog erger.
We praten straks wel. Tegen haar muziek kan ik niet op.
- Zijn jouw ouders gescheiden? - Hoe weet je dat?
- Hadden ze erge ruzie? - Ik weet er niets meer van.
M'n vader woont in Florida, maar af en toe komt hij langs.
Ik sta er niet zo bij stil. Ik woon gewoon bij mama en Boothy.
Dat is een vriendin die bij ons woont. Ze is heel leuk. Is Emma jouw moeder?
Nee, zij en haar man zorgen voor me. De school heeft ze voor me gevonden.
- Zijn jouw ouders ook gescheiden? - Nee, maar ze reizen veel.
Papa heeft een internationaal handelsbedrijf of zo.
Maar waar woon je? Waar is je echte thuis?
We hebben wel een huis in Arizona, maar daar ben ik nog nooit geweest.
Ze hebben een appartement in Parijs, en hier logeren ze in een hotel.
Mis je ze erg?
Vroeger wel, maar nu valt het wel mee.
Ik mis m'n vader alleen om zes uur 's avonds, als het donker wordt
en we aan tafel gaan om te eten, mama, Boothy en ik.
- Ken je die vreselijke Lillian Kafritz? - Die met dat vlassige haar?
Lk heb daar een keer 's avonds gegeten.
Om zes uur kwam haar vader thuis van kantoor.
Hij had voor z'n vrouw gepofte kastanjes bij zich en voor ons viooltjes.
Zo vreselijk afgezaagd.
- Komt je vader ooit terug, denk je? - Nee, hij heeft een nieuw gezin.
- Hoe weet je of hij gelukkig is? - Hij is stapeldol op haar.
Stel dat hij ineens inziet dat z'n tweede huwelijk een grote vergissing is.
Hij beseft ineens dat jouw moeder z'n enige grote liefde is.
Daar is weinig kans op.
Dan moet hij die tweede vrouw de waarheid vertellen.
Hij moet terug naar z'n enige grote liefde. Vaarwel, tweede vrouw.
- Zou dat echt kunnen, denk je? - Hij moet terug naar z'n grote liefde.
Misschien met kerst.
- Op kerstavond. - Rond zes uur.
Jij en je moeder zijn de kerstboom aan het versieren. Dan gaat de bel.
- Ik ga opendoen. - Je vraagt je af wie het kan zijn.
Jullie verwachten niemand.
Je doet de deur open, en daar staat hij. Beladen met cadeautjes.
Voor je iets kan zeggen, zegt hij "ssst". Hij wil je moeder verrassen.
Maar eerst geeft hij je een stevige knuffel.
Dan komt mama kijken wie er is, omdat ze niemand hoort praten.
Een hele poos staan ze daar. Ze staren elkaar aan en zeggen niets.
Dat is ook niet nodig.
Dan neemt hij haar in zijn armen, en overlaadt haar gezicht met kussen.
Ze blijven elkaar kussen, daar bij de voordeur.
Denk je echt...
Wie heeft er trek in vissoep? Eerst je handen wassen.
Ze zaten bellen te blazen. Net toen ze in de stemming kwam.
Henry, denk eraan dat je geen Van Cliburn bent.
Als die een repetitie mist, zegt niemand: "Gooi hem eruit."
Niet te kort. Ik heb nog gebeld.
Het is mijn plicht als manager om je te zeggen
dat ze niet van plan zijn al te begripvol te zijn tegenover een...
iemand die niet Van Cliburn is.
- Wat is er, Sidney? - Het loopt niet lekker met je.
Zie je enig verschil? Wees eerlijk.
Je ziet er nog net zo jong uit als toen we samen straathonkbal speelden.
Degene die bij mij één grijze haar vindt, krijgt 1000 dinar.
Snap je dan niet wat ik zeg? Je zit in de penarie.
Als ik nog langer zeg dat je naar de tandarts moet, gaan ze je tanden tellen.
Heel grappig.
- Je bent nogal dik met Boyd, hè? - Mag dat soms niet?
Jawel, als je om wilt gaan met iemand die gek is.
Volgens mij ben je zelf gek.
Weet je waarom ze steeds zo vroeg weg mag?
- Waarom zou ik dat niet weten? - Je raadt het nooit van je leven.
- Hoeveel? - Het is minstens een kwartje waard.
- Ik heb maar 15 cent. - Geef me dan morgen de rest maar.
Als het echt interessant is.
Ze mag elke dag zo vroeg weg omdat ze naar de psychiater moet.
- Een dokter? - Een dokter voor je hoofd.
- Hoe weet je dat? - Dat doet er niet toe.
Behalve de school weet niemand dit.
- Je verzint het. - Het is de waarheid.
Cooney zei dat het geheim moest blijven.
"Ja," zei Rollyman. "Anders denken de anderen dat ze gek is."
"Maar als ik zo rijk was, mocht iedereen me gek noemen," zei ze.
Miss Rollyman zei: "Gezien Boyds fantastische IQ
is ze een aanwinst, hoe lastig ze ook is."
- Wat is IQ? - Intelligentiequotiënt.
Als je slim bent, heb je een hoog IQ.
Ik begreep eruit dat Boyd geniaal is.
- Mijn hemel. - En ze is nog stinkend rijk ook.
- Wil je nog iets, liefje? - Graag.
Ik moet weg, anders zwaait er wat. Ik ben Dr Greentree vergeten.
- Dat is haar dokter. - Natuurlijk, maar...
Hij is mijn psychiater.
- Je wat? - Boothy, toe even.
- Mijn psychiater. - Dat slaat alles.
- Daar mag je geen grapjes over maken. - Maar Val is nog zo jong.
Ik was al dik in de dertig.
- Waar ging u voor? - Omdat ik ging scheiden.
Die therapie was 't enige leuke in m'n huwelijk.
- Dat wist ik helemaal niet. - Ik heb ook een psych gehad.
We moesten wel. In die tijd was dat heel normaal.
Als je hulp nodig hebt, moet je die zoeken.
Val had gewoon ook hulp nodig.
- Dat zegt iedereen. - Je moeder is twee keer geweest.
Daarna was er uitverkoop bij Bergdorf Goodman.
- Nee, bij Lord & Taylor. - Weet je waarom ik stopte?
Op een dag vertelde ik hem een gênante droom. Zat hij gewoon te snurken.
Nou ja, zeg.
- Ik kon niet dromen. - Dat is ook mijn probleem.
- Hij wordt woest als ik niet droom. - Ik droom altijd.
Hou je erbuiten. Jij bent normaal.
Heb je wel eens chili con carne gegeten voor het slapengaan?
- Daar krijg je nachtmerries van. - Daar zijn dokters dol op.
- Ze mag mijn dromen wel. - Dat is een fantastisch idee.
Vertel hem mijn dromen, dan krijg ik gratis therapie.
- Dan hoor jij er ook bij. - Drie mafkezen en een profiteur.
Ik moet weg.
- Ik breng je wel even naar de bus. - Het was leuk.
- Mag ik nog eens komen? - Vrijdag?
Eten, en misschien een voorstelling. Je mag altijd komen, hoor.
Mafkezen onder elkaar.
Eerst dacht ik dat je altijd zo vroeg wegging
- omdat je ernstig ziek was. - Dacht je dat ik doodging?
Misschien had je nog maar een jaar te leven, zelfs met injecties.
- Mag ik je arm? - Je bent nog zo jong.
Ze wilden het voor me verzwijgen.
- En de gebroeders Mayo? - Die stonden paf.
- John Hopkins? - Snapte er niets van.
Ik heb een meisje gekend dat op sterven lag. Het duurde en duurde maar.
- Ik heb te veel rode bloedlichaampjes. - Witte.
Ik heb te veel witte bloedlichaampjes.
Zullen we even stoppen? Heb je een zakdoekje?
- Het is alweer over. - Probeer dit pilletje maar.
- Je bent zo lief. - Je bent mijn vriendin.
Je laatste jaar moet fantastisch zijn. Wanneer ga je dood?
- 18 oktober. Wat voor smaak is dit? - Choco-mint.
- Weet je wat ik het ergst vind? - Dat je doodgaat?
Dat ik iedereen tot last ben. Maar ja.
De dokters hebben al het mogelijke gedaan, en toch lijd ik dag en nacht.
Wat mankeert haar?
- Wat is er? - Ik heb weer een aanval.
- Ze heeft hulp nodig. - Nee hoor.
Ik zie niks. Alles wordt zwart.
- Maak haar kraag los. - Dan bevriest ze.
Roep een taxi.
Taxi.
- Snel, maak haar kraag los. - Dan krijgt ze longontsteking.
Moet ze soms stikken?
Ze transpireert zo erg, dat ze longontsteking oploopt.
Kraag open, kraag dicht. Wat wordt het nou?
- Ik ben arts. - Er ligt daar een ziek meisje.
- Ik voel me al wat beter. - Rustig aan.
- Ik doe m'n best. - Dokter, ze gaat dood.
- Ik voel me al beter. - Ik wil toch even kijken.
Dat vind je toch niet erg?
Ze heeft niks. Het was maar een grap.
Een grap? Weet je wat dokters doen met grappenmakers?
We pompen hun maag leeg in het ziekenhuis.
Is dat wel eens bij jou gebeurd? Na afloop ben je zo slap als een vaatdoek.
- We bedoelden het niet kwaad. - Er is een politieauto onderweg.
Hij zit toch nog op kantoor?
- Hij kan hier niet zijn. - Dat weet ik, maar...
Pas op.
Jij daar.
Ellendige meiden.
Ooit speel jij hier.
- Welnee. - Wedden van wel?
Alleen goed pianospelen is niet genoeg.
Je moet iets bijzonders hebben, en dat heb ik niet.
Nog een meter of drie en ik was thuis geweest.
Maestro.
Je mag geen repetities missen.
Is het niet raar dat het dezelfde meisjes waren?
Ze wonen gewoon in de buurt en spelen in het park.
- Twee keer met dezelfde dame. - Je gaat ook alleen met haar uit.
Ze is vreselijk gespannen.
- Ze zijn zover, Mr Orient. - Goed.
De volgende keer doe ik wat rustgevends in haar drankje.
Wat is dit voor modern gedoe?
Te gek. Dat stond in The Times.
- Geen melodie? - Natuurlijk niet.
Als ik maar niet ga overgeven.
- Je hebt je benen geschoren. - Hou je klep.
- Je hebt niks gezegd. - Moet dat dan?
- Ze scheert haar benen. - Kan het nog wat harder?
- Zo krijg je stoppels. - Niet als ik blijf scheren.
Zo harig ben je toch niet?
- Ik ben er oud genoeg voor. - Kafritz heeft veel meer haar.
- En Talbot is nog hariger. - Zij is blond, dan valt het niet op.
Als je bruin haar hebt, valt het meer op. Kafritz is het harigst.
- Dat is die man weer, toch? - Ja, dat zie je aan die ogen.
Als dit muziek is, wat schrijft Cole Porter dan?
Wat is er?
Lk ben verliefd.
- Op die griezel? - Hoezo, griezel?
Dat is hem toch?
Ja, vreselijk hè?
Boothy heeft gelezen dat hij al tien keer getrouwd is geweest.
- Heeft ze dat blad nog? - Ik zal het vragen.
Nou ja, ik hou toch wel van hem. Ik ben dol op hem.
De hele wereld mag weten dat ik, Valerie Campbell Boyd,
stapeldol ben op de geweldige en fantastische Henry Orient,
tot in eeuwigheid, amen.
- Luister. - Nee, jij moet luisteren.
Is hij niet goddelijk?
Hij is leuk. Maar je zei toch dat hij nog moest oefenen?
Hij moet ook oefenen, vooral op de toonladders.
Maar dit is liefde, Gilbert.
De man van m'n dromen, m'n knappe, aanbiddelijke, oriëntaalse Henry.
Hoe kan ik je mijn liefde bewijzen?
- Wat moet ik doen? - Dus het is serieus?
Lk kan niet eten, niet slapen, ik denk alleen aan hem.
Ik ben direct naar de winkel gegaan om z'n enige twee platen te kopen.
Meer platen heeft hij niet, de schat. Ik heb ze al grijsgedraaid.
Ga je het hem vertellen? Hij moet het weten.
- Dat durf ik niet. - Kom op.
Je bent geen kind meer. We zijn al tieners.
Hij vindt het vast leuk om te horen.
Dus ik moet naar hem toegaan en het hem vertellen?
Ja, dat moet.
- Wat doe je? - Dit moet een groot geheim blijven.
We zweren dat we ons geheim nooit verraden.
En we maken een geheimtaal.
- De mysterieuze taal van de oriënt. - Perfect, mysterieuze Kersenbloesem.
- Moet dat, dat bloed? - Dan is het echter.
We helpen elkaar altijd, vooral in de liefde.
Ik help jou nu, en jij helpt mij later als ik mijn ware liefde vind.
Nu jij. Voorzichtig, het doet pijn.
En nu tegen elkaar.
Dan leggen we nu de eed af.
Ik zweer plechtig...
Omdat ware liefde het allerbelangrijkste in de hele wereld is
zweren Marian Gilbert en Valerie Boyd hierbij plechtig
dat ons leven gewijd zal zijn aan Henry Orient, de geliefde van Miss Boyd
en dat we daarvoor alles opofferen.
Dat zweer ik.
Vanaf dit moment zullen wij ons hele leven wijden
aan het bestuderen van voornoemde Henry Orient.
- Z'n leven. - Waar hij woont.
Met wie hij omgaat en wat hij doet als hij niet pianospeelt.
Waar is je man precies, op dit moment?
In New Rochelle, neem ik aan. Aan het golfen.
En New Rochelle ligt aan deze kant van Stanford, nietwaar?
Als je man klaar is met golfen in New Rochelle
gaat hij dan ooit terug naar Stanford via East 64th Street, New York?
Dus je geeft toe dat het raar zou zijn
als hij vanuit Rochelle terug zou gaan naar Stanford via New York?
Jawel, maar...
Nu heb ik een uiterst belangrijke vraag.
Weet Paul iets van mij af?
Nee, maar ik wil hem vertellen dat ik je heb ontmoet.
Lieveling, de ervaring leert dat zoiets alleen maar leidt tot misverstanden.
Noem nooit mijn naam in zijn bijzijn, oké?
Je wilt toch dat ik je gedicht op muziek zet?
Ja, dolgraag.
En met recht. Het is het meest geschikte gedicht voor muziek
sinds "Only God Can Make a Tree".
Het wordt vast en zeker een klassieker.
Lieveling, een componist moet componeren.
Zelfs "Only God Can Make a Tree".
De componist heeft dat niet in een boom gemaakt.
Nee, hij ging naar huis om het achter de piano te componeren.
Begrijp je wat ik bedoel?
- Jawel, maar... - Dus wat doen we?
Laten we de kans om een klassieker te componeren, voorbijgaan?
Of gaan we bij mij thuis een poging wagen achter de piano?
- Beter van niet. - Ober.
- Nee, nog niet. - De rekening.
Lieverd, wie interesseert het nou
dat twee fatsoenlijke mensen aan het werk gaan op een saaie zondagmiddag?
Schrijf op: "Henry eet Chinese groenten."
Goed, mysterieuze Kersenbloesem.
Schrijf ook op: "Is heel gul. Laat aardige ober yen-yen houden."
- Wisselgeld. - Fooi-fooi.
Ze staan op.
- Wat is er? - Ik wacht hier. Roep jij maar een taxi.
Niet weggaan, hoor.
Wacht u even? Lk ben zo terug.
Hij vraagt nederige chauffeur te wachten.
- Waar is de jongedame gebleven? - Ze is weggerend via de achterdeur.
Stanford, Connecticut. Nee, East 64th Street 164.
Waarschuwing niet openen
eigendom van Valerie Boyd
bijbel van de roemrijke Henry Orient
Dit is geweldig.
Fantastisch geweldig.
Dit is zijn allereerste brief aan mij.
"O, hemelse Valerie."
"O, maan der verrukking." Zo noem jij hem ook.
Onze gevoelens zijn toch ook gelijk?
"Hoe bemin ik u? Laat me de manieren tellen."
"Lk bemin u tot de diepte, breedte en hoogte van mijn ziel."
Mooi. Je kunt wel schrijfster worden.
Ik heb het eigenlijk van Elizabeth Barrett Browning.
- Schrijf je terug? - Vanavond. Is dat het blad?
Ja, en mijn aantekeningen van het restaurant.
En de sigaret die we van de ober kregen.
- Geen filter. - Hij is niet bang.
- Staat er waar hij woont? - East 64th Street.
"Zijn dag begint om twaalf uur, als hij wordt gewekt door zijn bediende."
Kijk.
Nu doet hij zijn ogen open. Wat fantastisch.
En nu gaat hij rechtop zitten.
- Goedemorgen, Jeeves. - Heeft u goed geslapen, sir?
Uitstekend zelfs. Dank je, Jeeves. Die lotusbloesemthee ruikt verrukkelijk.
Ik maak de thee zelf, van de allerbeste lotusbloesems. Elke dag vers.
Hij is werkelijk overheerlijk.
Hou op, hij is geen Brit. En verder?
"Zijn ontbijt bestaat uit fruit, toast, een zachtgekookt ei..."
- Hoe maak je dat? - Ga door.
"En koffie. Om één uur maakt hij zijn gezondheidswandeling op Fifth Avenue."
- We gaan er met de bus heen. - We volgen hem de hele dag.
Het tijdschrift, dan kunnen we dat nog lezen.
Wacht even.
- Hoe kom je daaraan? - Van de oosterse bazaar. Leuk hè?
- Hij is thuis. Ik heb snel opgehangen. - Hij heeft zo'n mannelijke stem.
Net als Gregory Peck. Als hij niet snel komt, bellen we weer.
Dan mag ik bellen.
Hallo, Henry. Met mij.
Nee maar, lieveling. Waar ben je?
- Wat doen jullie hier toch? - We wachten op onze moeder.
Ze zouden haar hier eruit zetten. Uit de auto.
Ze brengen haar vanmiddag terug naar deze plek.
Waar heb je het over?
De mannen die haar hebben meegenomen, brengen haar hier terug.
- Hou je me voor de gek? - Nee, dat stond in de brief.
- Laat hem maar zien. - Hij ligt bij de gouvernante.
Bedoel je dat je moeder is ontvoerd?
Ze hadden een briefje naar haar kleedkamer gestuurd.
Ze lokten haar naar The Bronx, en daar werd ze vastgebonden.
- Voor een ster krijg je altijd losgeld. - Hoe heet jullie moeder?
- Jayne Mansfield. - Is dat jullie moeder?
- En ze laten haar hier vrij? - Dat zeiden ze.
En jullie vader dan? Waar is die?
Dood.
- Wat rot. - Het geeft niet.
We zijn er wel aan gewend.
We moeten de politie bellen.
- Nee. - De voorwaarde was: Geen politie.
- Ik heb dat niet beloofd. - Nee, dat moet u echt niet doen.
Als ze het merken, doen ze haar iets aan.
De politie weet hoe je dit moet aanpakken.
Doe het niet, beloof het.
Sta alsjeblieft op. Doe niet zo raar.
Beloof dat u niets doet.
Fraai gezicht, dat jullie voor mij op je knieën liggen.
Luister. Ik zal goed opletten, voor het geval dat.
Zodra je de auto ziet, krab je op je hoofd.
Wie?
Maakt niet uit. Krab op je hoofd, alsof je jeuk hebt.
We belanden nog eens in de gevangenis.
De politie, alstublieft.
- Hoe laat vertrekt z'n trein? - Die is net weg.
Waar wacht je dan nog op? Neem een taxi en kom razendsnel hierheen.
Liefje van me.
Edele Henry, als je eens wist wat Goudklokje doormaakt.
- Wie is Goudklokje? - Ik. Ik ben Kersenbloesem zat.
Doe de deur dicht.
Weet je wat dit is?
- Jij. - Ik?
Doe je hoed af, en ga daar zitten in de laatste zonnestralen.
Dat waren m'n herinneringen aan jou.
En nu... jij.
De krullen in je haar.
De zachte lijn van je kaak.
Het gebrande omber van je zwoele ogen.
Het naakte brons van je schouders.
De zoete warmte van je hals.
Je satijnzachte armen.
Als twee gedichten.
Lees nog eens wat voor.
"Na zijn dagelijkse gezondheidswandeling
werpt Henry Orient zich met grote toewijding op zijn werk."
"Volgens vrienden speelt hij soms uren om zijn techniek te vervolmaken."
Toe, ik ben bang.
Speel nog eens iets voor me.
Ik heb m'n gedicht meegenomen.
Ik heb van dit moment gedroomd sinds ik je stem door de telefoon hoorde.
Toe, ik ben bang.
Lieverd, er is geen enkele reden om bang te zijn.
Weet je, ik dacht even dat je uit het raam wilde...
- Wat is er? - Zie je die kinderen?
Schattig, hè?
Ze zijn overal waar wij zijn.
In het park, bij mijn concert, bij dat eethuisje.
Paul. Doe snel de gordijnen dicht.
- Zag hij je? - Wie?
- Je man. - Staat hij daar dan ook?
Zag je hem dan niet?
- Wat moet ik doen? - Luister even.
Zag je je man nou wel of niet?
Lk heb hem niet gezien. En jij dan?
Waarom riep je zijn naam dan zonet?
Lk bedoelde die kinderen. Je zei toch dat ze ons volgen?
- Ik zei niet... - In het park, en afgelopen zondag.
En nu staan ze hier weer.
Je bent stapelgek.
Dat zei je toch? Altijd als wij samen zijn.
Je man vermoedde toch niets?
Dat dacht ik. Maar je weet natuurlijk nooit zeker wat je man denkt.
Hij kijkt stiekem, zie je?
Ja, hoor. Echt iets voor Paul om zoiets te bedenken.
- Onschuldige meisjes als detective. - Dat is wel heel gemeen.
Het oneerlijke is, dat ik niet eens iets verkeerds heb gedaan.
Ja, naar muziek luisteren.
Stel je toch voor, twee van die blagen op onze nek.
Als een man z'n vrouw eenmaal wantrouwt
wil hij de waarheid toch niet meer horen.
Wat ik ook zeg, hij zal er iets smerigs omheen bouwen.
Hij wordt hartstikke woest, dat weet ik zeker.
Hoe groot is hij?
Lk moet hier weg. Is er een achteruitgang?
Je gaat gewoon door de voordeur, zodat iedereen je ziet vertrekken.
- Ben je gek? - Juist niet.
Anders denken ze dat je hier hebt geslapen, en dan vermoordt hij me.
Je gaat gewoon via de voordeur alsof er niets aan de hand is.
Mochten ze dit dan melden, dan zeg je dat je hier niet lang genoeg was om...
Dit is vast geen gewone dag.
- Zullen we volgende week terugkomen? - En hij dan?
Maak je geen zorgen. Kijk niet in hun richting.
Neem een taxi en laat je snel naar het station brengen.
Maak je maar geen zorgen. Alles komt helemaal goed.
- Kom nog eens langs. - Dank u, Mr Orient.
- Neem Mr Dunhill dan ook mee. - Dunworthy.
Wie dan ook.
Jayne Mansfield?
Mama.
Liefje, straks breek je m'n nek nog.
- Waarom heb je niks gezegd? - Je wist toch dat we kwamen?
Toe, liefje. Hoe kon je dat vergeten?
Wat ben je groot geworden. Je bent onherkenbaar.
Je bent vies. Wat moet je met die rare hoed?
- Dit is Marian Gilbert. - Hoe maak je het?
- Goed. - Spelen jullie Chineesje?
- Waar is papa? - Op kantoor.
We eten wel samen. In de Four Seasons?
- Gaaf. Mag Gilbert ook mee? - Ik kan vanavond niet.
Wat jammer nou. Misschien een ander keertje?
- Ga je spullen maar pakken. - Nu?
- Ik moet toch gaan. - Ik ben zo klaar.
Ik ben even bij Mrs Hambler. Schiet op, want we krijgen om vijf uur gasten.
- Dag, we zien elkaar vast gauw. - Ik hoop het.
Dat wordt heerlijk smullen. Ze gaan alleen naar de meest luxe restaurants
waar alle gerechten in brand staan als ze het komen brengen.
- Slaap je hier? - Nee, ik krijg daar ook een kamer.
En dan moet je de kleren zien. Bergdorf, Saks, Carnegie.
Dat is het enige voordeel als ze je niet willen: Veel cadeaus.
- Hoe lang blijven ze? - Tot na nieuwjaar.
Als ze me voor die tijd niet beu zijn.
- Nou, tot ziens. - Wacht, dan krijg je een lift.
Mrs Boyd, wat moet ik met haar was doen?
Breng het maar naar het hotel. We logeren in het Melton.
Lieverd, ik zei toch dat je moest opschieten.
- Wat is er? - Niks.
- Had je me niet kunnen afmelden? - Doe nou niet zo kinderachtig.
Dat Val bij haar ouders wil zijn, staat los van jullie vriendschap.
- Ze had toch kunnen bellen? - Gedraag je.
Gelukkig kerstfeest.
- Ik ben Marians moeder. - Aangenaam.
- Miss Gilbert? - Dit is Mr Boyd.
Dit is Mrs Gilbert en u moet Boothy zijn.
Dat dacht ik al. Wilt u iets drinken?
- Wat fijn dat jullie... - Lieveling.
Dolletjes dat je kon komen.
We willen jullie voorstellen aan onze fascinerende gasten.
Het is hier ook zo streng.
- Ik heb u gemist. - Wij jou ook, kleine deugniet.
Die roffelende voeten op de trap...
Kom, dan stel ik jullie voor.
Willen de dames wat traditionele punch of liever een martini?
- De traditionele punch maar. - Ik zal iets voor u beiden halen.
- Draag je nylon kousen? - Nu wel. Kom, ik moet je wat vertellen.
Dit is de moeder van Valerie's vriendinnetje.
Dat afgrijselijke engeltje moet nog ietsje hoger.
Comment ça va, Miss Manhattan?
- Heb je een korset? - Jarretels.
- Zie je die pianist? - Laat eens zien.
- Doet dat pijn? - Welnee.
Joe Daniels. Ik ben met hem uit geweest.
- Hij is hartstikke oud. - Boven de 30 en getrouwd.
- En z'n vrouw? - Ze zijn uit elkaar.
Hebben jullie gezoend?
Alsjeblieft. Niet te snel drinken.
En nog iets: Niet meer achter het stuur, vanavond.
- Hij is lief. - Liever dan vroeger.
- Heb je gezoend? - Bij Schrafft's, zeker.
- Daar wilde ik afspreken. - Dus jij hebt hem gevraagd?
Je moet beloven dat je dit nooit verder vertelt.
We hebben toch een bloedverbond?
Op het graf van je voorvaders?
Lk wilde hem vragen hoe vaak hij mama ziet als papa er niet is.
- Flirten ze dan met elkaar? - Ik wil niet dat pap gekwetst wordt.
- Wie ben jij? - Valerie.
- Valerie wie? - Valerie Boyd.
Isabels dochter. En wie is dit?
Marian Gilbert, een vriendin van school.
Ik praat niet met jullie, hoor.
Ik heb geen idee waar ik met kinderen over moet praten.
- Wilt u ons excuseren? - Reken maar van...
- We gaan naar mijn kamer. - Heb je het aan Dr Greentree verteld?
- Creatief, hoor. - Dat is een geheim.
Dat mag ik hopen.
Het was gewoon een spelletje.
- Hoe heb je Mr Orient ontmoet? - We hebben hem niet ontmoet.
Echt niet.
- Ik had het niet tegen jou. - Ik neus ook niet in jouw spullen.
Ik ga. Roep me maar als ze te streng is.
- Ga jij ook maar. - Ik blijf liever.
- Niks ervan. - Het is allemaal verzonnen.
Bel haar even om haar uit te nodigen.
- Ze nemen pas na twaalf uur op. - En de cadeautjes dan?
Die kreeg ze gisteravond al zodat ze konden uitslapen.
Zoiets zou zelfs Mr Dickens niet kunnen verzinnen.
- We dekken toch voor haar. - Ze mag heus niet weg.
Met Isabel Boyd.
- Goedemorgen, Mrs Boyd. - Mag ik met Val praten?
- Kan ik Valerie even spreken? - Valerie is hier niet.
- Echt niet? - Een momentje.
- Mrs Boyd is op zoek naar Valerie. - Ze is vast weggelopen.
We hebben niets van haar gehoord.
Als Valerie wel bij u is, moet u daar niet over liegen.
Zoals ik al zei, ze is hier niet.
- Ze komt vast nog. - Ik hoop het.
Maar dan moet ze wel direct haar moeder bellen.
- Zodra ze hier is. - Ja, ja.
Wat een vreselijk mens.
Ze is daar wel. Dat mens liegt.
Je hebt het niet erg handig aangepakt.
Jij hebt dat boek niet gezien.
Alle tienermeisjes dromen toch van de liefde?
- Bleef het maar bij dromen. - Ach, hou toch op.
En haar afspraakje met Joe Daniels dan?
- Laten we het niet over hem hebben. - Wat bedoel je daarmee?
Als we voor twaalf uur niks horen, bel ik de politie.
Wat een bezorgdheid. En dat terwijl je betwijfelt of ze wel jouw kind is.
Ik heb alleen een keer gezegd dat ik het graag zeker wilde weten.
Maar dat doet er niet meer toe. Dat is maar een technisch detail.
Ik ga me aankleden.
- Joe? - Prettig kerstfeest.
Insgelijks. Heb jij misschien iets gehoord van Valerie?
- Doe niet zo raar. - Ze is spoorloos.
Dan staat ze heus niet bij mij op de stoep.
Dat zou niet de eerste keer zijn.
Dat verhaal heb ik je toen alleen voor de grap verteld.
Val heeft een hekel aan me, dat weet je.
Ze noemt me zelfs een slechte pianist. Als blikken konden doden...
Ik moet ophangen, Frank komt net binnen.
- Een zalig kerstfeest, wie u ook bent. - Mr Orient?
Dat klopt. Wat zegt u dat uiterst charmant.
- Wie bent u, als ik vragen mag? - Ik ben Mrs Franklin Boyd.
Mrs Boyd, u heeft de meest engelachtige stem die ik ooit heb gehoord.
Spreekt u alstublieft verder.
Ik ben de moeder van Valerie. Ik weet dat ze bij u is.
Mag ik haar even spreken?
Lk zei dat ik mijn dochter wilde spreken.
Als u haar niet roept, bel ik de politie.
Voor u iets doet waar u spijt van krijgt,
wil ik u vertellen dat uw dochter hier niet is.
Weet u wel hoe oud mijn dochter is? Ze is 14.
Dan weet de politie wel genoeg.
- De verbinding werd verbroken. - Vertelt u me eens.
Verkleedt uw dochter zich wel eens als een Chinees?
Komt u bij me aan tafel zitten?
- Wilt u misschien iets drinken? - Nee, dank u.
- Een kopje koffie? - Nee, hoor.
Geen enkel teken van leven.
Wees gerust. Ze komen allemaal terug zodra het geld opraakt.
Ik heb wel over u gehoord, maar heb u nog nooit horen spelen.
Ik ben ook geen Liberace, dus dat zou me verbazen.
- U stelt me voor een raadsel, Mrs Boyd. - Hoe bedoelt u?
Weet u nog dat ik aan de telefoon iets zei over uw stem?
- En u zei toen dat u niet zong. - Dat klopt.
Juist. Heeft u ooit op het toneel gestaan?
Vreemd. Ik heb een goed oor voor stemmen.
Negen van de tien keer hoor ik alles aan een stem.
Nadat ik uw stem aan de telefoon gehoord had,
had ik in een kamer vol vrouwen direct op u kunnen aflopen.
Dat is opmerkelijk.
- Maar ik zou me vergist hebben. - Hoezo?
Want ik zou op een donkere vrouw afgelopen zijn.
Donker en zwoel, als een Victoriaanse schoonheid van Sargent.
En dat stelt me voor een raadsel.
Zullen we het eerst over mijn dochter hebben?
Nee, u bent geen schoonheid van Sargent.
U bent een schoonheid van Renoir.
Absoluut Renoir.
Heeft u zijn Meisje in april ooit gezien, in The Frick?
- Nee, helaas. - Prachtig, een en al rozen en goud.
Gouden haar, gouden zonnestralen.
Een gouden meisje, lachend in een rozentuin.
U bent een nimf met een zwoele stem.
Als u geen haast heeft, zou ik toch wel een kopje koffie willen.
Vergeet de vergadering niet, dinsdag over een week.
Bel maar even om te vragen of ze nog iets gehoord hebben.
Je zou toch denken dat ze hierheen zou komen.
Ze rijdt vast rondjes met de metro, de stumper.
Melton Hotel? Zou ik Mrs Boyd kunnen spreken?
Wat een nare kerst zal zij hebben.
Mrs Boyd, met Marian Gilbert.
- Heb je iets gehoord? - Nee, daarom belde ik u.
Ik heb de politie gebeld en haar als vermist opgegeven.
Ze maakt het vast goed.
Overigens, ik heb met Mr Orient gesproken.
- Heeft u Mr Orient gebeld? - Die zal ons niet meer lastig vallen.
- Wat heeft u gezegd? - Ik heb nu geen tijd.
Ik verwacht een telefoontje van Mrs Hambler. Dag.
Wat gemeen van die moeder, om zoiets te doen.
Arme Val.
Ze houdt echt heel veel van hem.
Ik heb hetzelfde gehad met John Barrymore.
- Wie? - Wat zei je daar?
Wie was dat, die man met wie je dat ook had?
Weet je dan niet wie John Barrymore was?
Heb je nog nooit van hem gehoord?
Sorry. Het is al later dan ik dacht.
Kunnen we niets voor haar doen? Haar ouders houden niet van haar.
Ze stoppen haar in scholen om haar kwijt te zijn.
Ze gaat eraan kapot, als het zo doorgaat.
Laten wij haar adopteren. Als zij haar niet willen...
Dat weet je niet. Familierelaties kunnen heel verschillend zijn.
Bovendien, wat ze ook doen of voor haar voelen,
het blijven haar ouders, en kinderen horen bij hun ouders.
- Wie zegt dat? - Ik niet.
Maar we kunnen haar wel zoveel mogelijk liefde geven,
zorgen dat ze zich hier thuis voelt, en haar helpen waar we kunnen.
Ook nog bedankt voor alle cadeautjes. Het was verder een geweldig kerstfeest.
Maak je niet te veel zorgen om Val.
Ongewenste kinderen leren heel snel voor zichzelf te zorgen.
- Rustig maar, ik ben het. - Ik sterf van de honger. Tjonge.
Mag ik het echt niet aan mama vertellen?
Nee, ze zijn allemaal één pot nat.
Ze rennen direct naar de telefoon.
- Nog nieuws? - De politie zoekt je.
- Je bent als vermist opgegeven. - Straks gaan ze dreggen.
- Dan kunnen we kijken. - En als ze dan een lijk vinden...
Ik heb ook je moeder gesproken.
- Die zal wel laaiend zijn. - Ze heeft met Henry gepraat.
- Echt waar? - Dat zei ze.
- Hoe klonk ze? - Alsof ze hem had uitgefoeterd.
Het was toch over?
Dat dacht ik ook, maar ik denk nog steeds heel veel aan hem.
- Hij zal wel gedacht hebben. - Dat gekke mens.
Hij had natuurlijk geen flauw idee waar ze het over had.
En zij maar razen en tieren.
Dan is het nu echt afgelopen. Vaarwel, Henry, liefste.
- Nee, het mag niet afgelopen zijn. - Zij heeft het bedorven.
- Wacht, waar is de bijbel? - Hier.
- Wat doe je? - Ik heb een geweldig idee.
- Wat is dat? - Ik heb het gekocht op 3rd Avenue.
- Wat is het? - De eeuwige vlam uit de tuin der goden.
Verheven vlam van de 10.000 Mandarijnen, hoor uw dienaren aan.
Maak ook een Chinese voetval.
Maan van mijn hart, spreek tot uw eerbiedige Kersenbloesem.
Goudklokje. Ik ben Kersenbloesem.
Spreek tot uw Goudklokje, maan van de glorierijke abrikoos.
Schenk ons de wijsheid van de mysterieuze oriënt, almachtige koning.
Een magisch teken uit de tombe van onze eerzame voorvaderen.
Gossie mijne.
De roemrijke goden hebben gesproken.
Is ze nog steeds hier? Dan mag u nu wel gaan.
- Wie is daar? - Frank Boyd, Valerie's vader.
Zou ik even binnen mogen komen?
- Natuurlijk. - Het duurt niet lang.
Zo laat is het nog niet. We waren net klaar met opruimen.
- Wilt u iets drinken? - Als u ook iets neemt.
- Scotch of bourbon? - Scotch met water, graag.
- Het gaat om Valerie. - Is ze weer terecht?
- Ik weet dat ze hier is. - Zoiets zou ik nooit doen.
- Ik zou direct Mrs Boyd gebeld hebben. - U weet dus echt van niets.
Ik weet dat ze hier niet is, als u dat soms bedoelt.
Ze is via de kelder binnengekomen. Er stond een agent aan de overkant.
Er is toch geen achterdeur, hè?
Dan is ze er nog. Waarschijnlijk in de kamer van Marian.
- Die kleine... - Wacht nog even.
Ik zou graag even gaan zitten, als u niet te moe bent.
Dat is prima.
Ik snap waarom Val dit als een echt thuis beschouwt.
Het enige thuis dat ze ooit heeft gekend.
Ik schaam me dat ik dat als vader moet toegeven.
Je hebt de omstandigheden niet altijd zelf in de hand.
Val weet dat u veel moet reizen. Ze heeft er begrip voor, meer dan u denkt.
- Dat is juist zo erg. - Maar dat is een ander verhaal.
Het verloren schaap is in elk geval weer thuis.
U heeft gelijk, sorry. Op de terugkeer van verloren dochters.
Daar drink ik op.
Splitsprong.
Voorzichtig.
- Waar kan ik Mr Orient vinden? - Achter, tussen de menigte.
- Wat is er? - Ik durf niet.
- Ik praat wel als eerste met hem. - Wat ga je zeggen?
Lk bied m'n excuses aan voor het gedrag van je moeder.
Te gek.
- Hou je bij de Vlooienmars. - Ik zou maar eens les gaan nemen.
- Pianist van niks. - We willen ons geld terug.
Donder op, niksnut.
- Hij oefent ook nooit. - Kom, we gaan naar PJ's.
- Komt hij hier elke avond? - Na elk concert, om te ontspannen.
Wacht maar even.
Verdorie, hij is er niet.
- Kent u Mr Henry Orient? - Hoezo?
- Is hij hier? - Volgens mij niet.
Hier is hij ook niet.
We moeten hem vinden. Hij heeft me nodig.
- Ben je niet meer bang? - Nee.
Hij zit in de put. Misschien kan ik hem troosten.
Ik heb een idee.
Hij is er nog niet.
Eigenlijk ben ik wel blij dat dit is gebeurd.
Nu kan ik hem mooi troosten.
Een man heeft een vrouw nodig als hij in de knoei zit.
Dit wordt de nacht der nachten. We zullen dit nooit van ons leven vergeten.
- Ze vermoorden ons. - Dit geheim blijft onder ons.
Het licht is aan. Hoe is hij binnengekomen?
Na het concert heeft hij vast een dutje gedaan.
- Om te ontspannen. - Kijk.
Kom mee.
- Wacht. Wat ga je doen? - Wat we hebben afgesproken.
Ik bel aan en zeg dat jij z'n allergrootste fan bent.
Dan vragen we om z'n handtekening.
Niet zeggen dat ik van hem hou, hoor.
Tuurlijk niet. Dan vertellen we hem hoe gestoord jouw moeder is.
Verheven maan van mijn verrukking.
Ik bel aan en...
- Wat doen we nu? - Z'n gast gaat weg. Dan is hij alleen.
Ik was vanavond dronken van vreugde.
Alle levenswijn heb ik opgedronken.
- Morgen? - Hoe laat?
Rond vijven.
Ik zal het nooit aan iemand vertellen, echt niet.
- Is alles goed met je? - Ja, hoor.
We waren erg bezorgd om je, vanavond.
Het spijt me.
- Had het weer met Mr Orient te maken? - Dat is voorgoed voorbij.
Dat hoop ik dan maar. Waar heb je gezeten?
- Rondgelopen, etalages gekeken. - Tot twee uur 's nachts?
- Op Broadway en Fifth Avenue. - Moet ik dat geloven?
- Sorry. - Is dat alles wat je te zeggen hebt?
We kunnen het beter even laten rusten.
Het is al laat en we zijn allemaal te moe om er verstandig over te praten.
- Wil je wat melk of een boterham? - Nee, bedankt.
Ga maar. Morgen praten we verder.
Ik weet niet of jij en Miss Gilbert nog meer avonturen van plan zijn,
maar ik heb vanmiddag met Mr Orient gesproken.
Als jullie weer in zijn buurt komen, zal hij mij bellen
in plaats van de politie, zoals hij van plan was.
Hij wil zich beschermen, ze vallen hem lastig.
- Wilde hij de politie bellen? - Nou en of.
- Die is gek. - Wat zou jij dan doen?
Als ik ze niet kon afkopen met priklimonade, gaf ik ze met de roe.
Vind jij het dan goed dat ze zich als een del gedraagt?
Het is wel wat overdreven om haar gedrag zo te omschrijven.
Als we zo doorgaan, zeggen we dingen waar we spijt van krijgen.
- Dus laten we er maar over ophouden. - Laat twee dingen duidelijk zijn.
Eén: Mr Orient. Dat is voorbij, begrepen?
- Dat zei ik toch? - En met Marian is het ook voorbij.
- Is dat nou echt nodig? - Het maakt me niks uit.
Niet?
- Ik wil haar toch nooit meer zien. - Gelukkig.
Dat bespaart ons een hoop ellende.
Haar moeder vindt het ook maar niks. Ze werken zich samen steeds in de nesten.
Marian komt uit een gebroken gezin.
- Die ontspoort nog eens. - Niet waar.
Dit soort dingen snap jij nog niet.
Marian is het meest niet-ontspoorde meisje dat ik ken.
Wil je haar daarom niet meer zien?
- Wanneer zei Mrs Gilbert dat dan? - Vanavond.
Ik ben er nog even langsgegaan. Daarom was ik ook zo laat.
Een aardige burgervrouw hoor, maar ze is zo chaotisch.
- Ze mag nu wel naar bed, toch? - Natuurlijk. Welterusten, schat.
- Slaap lekker, liefje. - Welterusten.
Ze moet van die school af. Moet jij straks weer terug naar Rome?
Misschien blijf ik wel even hier, tot ze gewend is op een andere school.
Wat zei Orient echt over hen?
Hij vond het nogal amusant.
- Had hij ze ooit ontmoet? - Nee, daarin had ik me vergist.
Wat deden ze dan? Hem achtervolgen?
Ja, dat was alles.
Ik ben moe. Ik ga naar bed.
Ik denk dat ze dat vanavond ook hebben gedaan.
Hoe bedoel je?
Dat ze hem achtervolgd hebben.
- Ze zei toch van niet? - Nee, niet echt.
Tot morgenochtend.
Met Mrs Gilbert.
Sorry dat ik zo laat bel. Ik wilde even weten of Val veilig is thuisgekomen.
Ja, een paar minuten geleden. En Marian?
Mr Boyd was hier. Ze kwam terug voordat hij wegging.
Het was bijna komisch. Zij sloop naar binnen terwijl hij naar buiten ging.
- Ik weet niet wie er het meest schrok. - Goed, dank u wel.
Dat was dom. Ik heb nog wat gedronken in de Stork Club, met vrienden.
Ook daar hebben we het morgen wel over.
- Mag ik even bij je komen zitten? - Graag.
We hebben nu allebei een geheimpje.
Het leven is soms hard, voor iedereen.
Maar we moeten niet bij de pakken neer gaan zitten.
Niemand heeft het altijd makkelijk.
- Ik vind het zo erg, pap. - Dank je wel, liefje.
Soms trouwen mensen om de verkeerde redenen, en dan gaat het mis.
Dat is niemands schuld.
Is er misschien iets wat ik kan doen?
Heel veel, als je wilt.
Hoe heet dat liedje ook alweer?
- "Getting To Know All About You". - Precies, die.
We moeten elkaar beter leren kennen.
Zou dat nog lukken, denk je?
- Dat wil ik graag. - In een echt huis?
- Zou dat kunnen? - Ik heb nog nooit een thuis gehad.
Alleen vroeger, als kind.
- Alleen jij en ik? - Daar lijkt het op.
- Waar zou dat kunnen? - Daar moeten we over nadenken.
Het kan in Rome, Parijs, Londen... Wat we maar het leukst vinden.
Waar jij het vaakst thuis kunt zijn.
Dat doet er niet meer zoveel toe. Ik ga stoppen met al dat reizen.
Dus we kunnen kiezen wat we willen.
Mr en Miss Boyd, in hun eigen huis.
- Tjonge, pap. - Goed?
- Te gek. - Te gek.
Ja, dat is het.
Zou je om te beginnen morgen met me naar Rome willen vliegen?
- Meen je dat echt? - We moeten alles wel bekijken
om te beslissen waar we willen wonen.
Intussen kan ik m'n zaken afhandelen.
Ik weet niet of het goed is, maar ik voel me blij op een trieste manier.
Dat heb ik ook.
- Jij bent nu m'n enige liefje. - Voor altijd en eeuwig.
Totdat er een leuke jongeman langskomt.
Dat bedoel ik ook. Maar ik heb nu niet meer zoveel haast.
Dat geloof ik graag.
Ik ben bang dat ik dom nieuws heb.
- Hoe bedoel je? - Mijn man weet ervan.
Hoe kan dat?
- De kinderen zijn ons gevolgd. - Zeker weten?
- Heel zeker. - Luister.
Was hij gewelddadig?
Het was niet echt leuk.
Luister, lieverd.
Maak je vooral geen zorgen.
Dit risico zat erin, en nu het bekend is, ga ik de uitdaging aan.
Maar misschien worden we afgeluisterd.
- Ik wil je morgenochtend zien. - Maar...
Lieveling, raak nou niet in paniek.
Onthou goed dat ik er voor je ben en dat we hier samen doorheen komen.
- Maar... - We moeten ophangen.
Vaarwel, mijn liefste.
Hallo. Pan Am? Wat is de eerstvolgende vlucht hiervandaan?
Maakt niet uit. Ja, dat is prima.
- Straks wil ze me niet zien. - Jawel.
- Ga je mee? - Natuurlijk.
Je had kunnen schrijven.
Ik wist niet waarover. Ik schaamde me dood.
Liefje.
- Kom verder. Kijk eens wie hier is. - Niet te geloven.
We dachten al dat we haar kwijt waren.
We komen regelrecht van het vliegveld.
Ze zit huiswerk te maken.
Ga haar maar verrassen, dan gaan wij even iets drinken.
- Kan dat echt wel? - Natuurlijk.
Wat is er?
- Je haar zit anders. - Zelf gedaan. Leuk?
- Cool. - Wat ben je mooi.
Kom gauw mee. Komt die jurk uit Parijs?
Welnee, hij is van Bloomingdale's.
Het geluid van voetjes op de trap...
- Scotch en water? - Goed onthouden.
- Ga toch zitten. - Graag.
Vertel eens. Zijn jullie voorgoed terug?
We hebben een flat aan 70th Street en de Hamblers gaan voor ons zorgen.
- Wat geweldig. - En ik vind het doodeng.
Op mijn leeftijd, met een meisje van 14 vol rare streken
en al die verwikkelingen... Misschien moet ik maar eens naar een dokter.
Maakt u zich maar geen zorgen.
- Hoezo niet? - De gekkigheid is voorbij.
De realiteit ontvluchten in een eigen fantasiewereld...
- Dat is nu allemaal achter de rug. - Gelukkig.
Maar nu beginnen de problemen pas echt.
Er waren leuke jongens, van de ambassade.
Het was oersaai, tot het licht uitging.
- Wat is dat? - Om je ogen sprekender te maken.
- En toen? - Mijn hemel.
- Heftig? - Je had ze moeten horen.
- Heb je gezoend? - Jij nog niet?
Ze houden je hier in de gaten alsof je een crimineel bent.
Maar op dansles is er een fantastische jongen.
- Hoe oud? - Hij scheert zich al.
- En de jongen waar jij mee zoende? - Hij heet George.
- Wat is dit? - Een miskoop.
Het is om je snor weg te halen.
Weet je wat ik zou willen?
- Een knalrode mond. - Te gek idee.
Ondertiteling Visiontext: Marianne Janssen
NL